Ιερό ίδρυμα Λιβαδίτσας από τη στήριξη στην αδιαφορία

Απόστολος Ζαφειρόπουλος: «Όταν δεν υπάρχει συνεργασία, χάνονται ευκαιρίες»

του Γιώργου Ροδάκογλου

Το Ιερό Ίδρυμα Ελλήνων Ανατολικής Ρωμυλίας «Η Αγία Τριάδα» αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα πνευματικής, ιστορικής και πολιτιστικής μνήμης για τον προσφυγικό ελληνισμό της Ανατολικής Ρωμυλίας. Με έδρα τη Λιβαδίτσα Πέλλας, δημιουργήθηκε για να διαφυλάξει την ταυτότητα, την ορθόδοξη πίστη και τις προγονικές παρακαταθήκες ενός ελληνισμού που ξεριζώθηκε, αλλά δεν ξέχασε.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Απόστολος Ζαφειρόπουλος, καταθέτει το όραμα και την πορεία ενός εγχειρήματος που φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για την Πέλλα και ολόκληρη τη Μακεδονία. Ο ίδιος, οδοντίατρος και ιατρός, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών, με δεκάδες επιστημονικές διαλέξεις και βαθιά αγάπη για την παράδοση και την ιστορία, βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της προεδρίας ενός Ιερού Ιδρύματος, επιχειρώντας να μετατρέψει τη μνήμη σε ζωντανό πολιτισμό.

Ένα Ίδρυμα -που όπως επισημαίνει- δεν περιορίζεται στη θρησκευτική του διάσταση, αλλά επιδιώκει να αποτελέσει φορέα παιδείας και εξωστρέφειας. Ο κύριος Ζαφειρόπουλος  μιλάει για πρώτη φορά για τη συνεργασία του με την αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, για την τοπική κοινωνία και για το όραμα του να φτιάξει ένα ίδρυμα αντάξιο της Παναγίας Σουμελά. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη συνεργασία που αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια με τον δήμαρχο Πέλλας Γρηγόρη Στάμκο, μια συνεργασία που, σύμφωνα με τον ίδιο, υπήρξε ουσιαστική και έμπρακτη. Στον αντίποδα, ο κύριος Ζαφειρόπουλος περιγράφει την εκ διαμέτρου αντίθετη στάση της σημερινής δημοτικής αρχής Πέλλας και προσωπικά του δημάρχου Στάθη  Φουντουκίδη, ο οποίος – όπως μεταφέρει – δήλωσε ότι το Ίδρυμα «δεν τον ενδιαφέρει». Μια στάση που είχε ως συνέπεια την απένταξη ενός έργου LEΑDER  και την απώλεια των 600.000 ευρώ, τα οποία επιστράφηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συνέντευξη που ακολουθεί φωτίζει όχι μόνο την ιστορία και τη δράση του Ιδρύματος, αλλά και το πώς οι επιλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης μπορούν να λειτουργήσουν είτε ως μοχλός ανάπτυξης και πολιτισμού είτε ως παράγοντας ματαίωσης ενός ώριμου και κοινωνικά χρήσιμου οράματος. 

Όραμα και λόγοι δημιουργίας του Ιερού Ιδρύματος

Πως οραματιστήκατε τη δημιουργία του Ιερού Ιδρύματος και ποια ανάγκη ήρθε να καλύψει;

«Το όραμα γεννήθηκε από την ανάγκη ύπαρξης μιας κοινής πνευματικής και πολιτιστικής “στέγης” για τους Έλληνες που κατάγονται από την Ανατολική Ρωμυλία. Αυτό μετουσιώθηκε στις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος στη Λειβαδίτσα Πέλλας, σε έκταση 25 στρεμμάτων, και εκεί δημιουργήθηκε ένα Θρησκευτικό και Πολιτιστικό Κέντρο, αφιερωμένο στη διαφύλαξη και τη διαιώνιση της καταγωγής μας από τις αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολικής Ρωμυλίας – Βόρειας Θράκης».

Γιατί ήταν τόσο αναγκαία αυτή η προσπάθεια;

«Ο ελληνισμός που έλκει την καταγωγή του από αυτό το τμήμα της Βόρειας Θράκης  δίνει έναν διαρκή αγώνα για να κρατήσει ζωντανή την ταυτότητά του και μιας πατρίδας που εξακολουθεί να αγγίζει τις καρδιές όλων των προσφύγων».

Ποιος είναι ο  βασικός ρόλος του Ιδρύματος;

«Σήμερα το Ίδρυμα λειτουργεί ως πνευματικός, πολιτιστικός και κοινωνικός πυρήνας. Προάγει τον πολιτισμό, την ιστορική μνήμη και την κοινωνική συνοχή, φιλοξενώντας εκδηλώσεις πανελλήνιας εμβέλειας και ενισχύοντας την τοπική πολιτιστική ταυτότητα».

Προσφυγική και ιστορική συνέχεια

 

Πώς συνδέεται η ιστορία του Ιδρύματος με την προσφυγική μνήμη και την Ανατολική Ρωμυλία;

«Η μεταφορά της ιερής εικόνας της Αγίας Τριάδας από το Καβακλή το 1990 συμβολίζει τη συνέχεια του ελληνισμού, την απώλεια της πατρίδας και την ανάγκη διαφύλαξης των προγονικών παρακαταθηκών. Η εικόνα της Αγίας Τριάδας αποτελεί ιερό κειμήλιο της Ανατολικής Ρωμυλίας. Κάθε χρόνο στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας (σημ. Τοπόλοβγκραντ) μαζεύονταν πολύς κόσμος από τα περίχωρα και απέδιδαν στην Ιερά εικόνα μεγάλες τιμές. Μεταφέρθηκε δε με μεγάλες τιμές το 1990 από το Καβακλί, στη Μακεδονία στα Κουφάλια και σήμερα φυλάσσετε στις εγκαταστάσεις του Ιερού Ιδρύματος στον ομώνυμο Ιερό Ναό. Αποτελεί σύμβολο πίστης, ενότητας και ιστορικής συνέχειας».

Ετοιμάζετε ένα υπό έκδοση βιβλίο τι περιλαμβάνει;

«Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Λαογραφία και Ιστορία της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδας και του Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας – Βόρειας Θράκης. Η Εφέστια Εικόνα της Μονής» και αποτελεί μια εκτενή επιστημονική και πολιτιστική προσέγγιση. Περιλαμβάνει λαογραφικές και ιστορικές μελέτες για την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας στο Καβακλί (σημερινό Τοπόλοβγκραντ), καθώς και μια αρχαιολογική και τεχνική εργασία αφιερωμένη στην εφέστια εικόνα της Αγίας Τριάδας».

 

Τι ιδιαίτερο παρουσιάζεται για την Εφέστια εικόνα της Μονής;

«Η Αγία Τριάδα μελετάται τόσο ως έργο τέχνης όσο και ως φυσικό αντικείμενο.
Παρουσιάζονται, μάλιστα, τα αποτελέσματα φυσικοχημικής ανάλυσης και χρονολόγησης, σύμφωνα με τα οποία η εικόνα ανήκει στον 19ο αιώνα, πιθανότατα γύρω στο 1850».

 

Πολιτιστική και κοινωνική δράση του Ιδρύματος

Ποια είναι η πολιτιστική και κοινωνική προσφορά του Ιδρύματος;

«Πέρα από το θρησκευτικό του έργο, το Ίδρυμα αναπτύσσει έντονη πολιτιστική και κοινωνική δράση. Διοργανώνει συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, φεστιβάλ, χορωδίες και εκδηλώσεις ιστορικής μνήμης».

Πώς ανταποκρίνεται η τοπική κοινωνία στις δράσεις σας;

«Η αλήθεια είναι ότι η τοπική κοινωνία δεν ανταποκρίνεται θερμά, όπως θα επιθυμούσαμε, στις δράσεις του Ιδρύματος. Σε αυτό, δυστυχώς, συντελεί σε μεγάλο βαθμό και η ίδια μας η νοοτροπία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πολίτες του Δημοτικού Διαμερίσματος Κουφαλίων, του Δήμου Χαλκηδόνος. Δεν στηρίζουν τις εκδηλώσεις του Ιδρύματος, κυρίως επειδή αυτό δεν δημιουργήθηκε στα Κουφάλια, παρότι –όταν ζητήθηκε– δεν παραχωρήθηκε η απαιτούμενη έκταση από τη Δημοτική Αρχή».

Πώς αντιμετωπίζουν το Ίδρυμα οι πολίτες και οι πολιτιστικοί σύλλογοι;

 

«Δεν στηρίζουν το έργο όπως θα έπρεπε. Πιστεύω πως αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί τη δυναμική του Ιδρύματος, ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ένα δυνατό σημείο αναφοράς για τους απανταχού Ανατολικορωμυλιώτες».

Υπάρχει κάποιο παράδειγμα που να δείχνει τι θα μπορούσε να γίνει;

«Βεβαίως. Ένα αντίστοιχο παράδειγμα είναι η Παναγία Σουμελά για τους Πόντιους.
Ένας τόπος που δεν λειτουργεί μόνο θρησκευτικά, αλλά και ως σύμβολο μνήμης, ταυτότητας και ενότητας».

 

Θεσμικοί φορείς και πολιτιστική πολιτική

Ποια είναι η στάση των θεσμικών φορέων;

«Οι περισσότεροι δεν έχουν αντιληφθεί τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν από την ανάπτυξη και την προβολή του Ιερού Ιδρύματος. Εξαίρεση αποτελούν ο Δήμαρχος Χαλκηδόνος, Σταύρος Αναγνωστόπουλος, καθώς και ο πρώην Δήμαρχος Πέλλας, Γρηγόρης Στάμκος».

Υπάρχει συμμετοχή νέων ανθρώπων και πώς μπορεί να ενισχυθεί;

 

«Η συμμετοχή μπορεί να ενισχυθεί με εκπαιδευτικά προγράμματα, συνεργασίες με σχολεία και πανεπιστήμια, ψηφιακές δράσεις και ενεργή στήριξη από την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε οι νέοι να νιώσουν το Ίδρυμα ως δικό τους χώρο».

Ποια είναι η σχέση του Ιδρύματος με το Δήμο Πέλλας και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας;

«Με τους δυο θεσμούς υπήρξε στο παρελθόν, ιδιαίτερα θετική και ουσιαστική. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του Γρηγόρη Στάμκου είχαμε μια αγαστή και άριστη συνεργασία.
Το ίδιο θετική ήταν και η σχέση μας με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, επί Αντιπεριφερειάρχη Αθηνάς Αηδονάς, με την οποία είχαμε μια πραγματικά άψογη συνεργασία».

Τι χαρακτήριζε αυτή τη συνεργασία;

«Υπήρχε ανοικτό μυαλό, ουσιαστική επικοινωνία και έμπρακτη στήριξη.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η κ. Αηδονά προτάθηκε για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας από τον Απόστολο Τζιτζικώστα. Στήριζε και χρηματοδοτούσε τις εκδηλώσεις της «ΑΝΤΡΙΑΔΑΣ» του Αγίου Πνεύματος, τις οποίες πανηγύριζε ο Ιερός Ναός, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη σημασία που έδινε στο έργο του Ιδρύματος».

Πώς έχει διαμορφωθεί η κατάσταση τα τελευταία χρόνια;

«Παρατηρείται μια εμφανής έλλειψη ενδιαφέροντος και επικοινωνίας από τη σημερινή δημοτική και περιφερειακή διοίκηση.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η πρόοδος σημαντικών έργων του Ιδρύματος. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι όσες φορές επιχείρησα να συναντήσω τον Αντιπεριφερειάρχη Ιορδάνη Τζαμτζή, η προσπάθειά μου έπεσε στο κενό». Σε ό,τι αφορά τον σημερινό Δήμαρχο Πέλλας, Στάθη Φουντουκίδη, υπήρξε μόνο ένα και μοναδικό ραντεβού. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι είχε οριστεί ημέρα Τρίτη, ανήμερα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στις 10:30 το πρωί. Παρότι είχα επισημάνει στη γραμματεία ότι πρόκειται για εορτή και ότι πιθανότατα θα βρίσκεται σε εκκλησιαστικές υποχρεώσεις, με διαβεβαίωσαν ότι θα είναι παρών. Προσέλευσα στο ραντεβού μαζί με τον ταμία του Ιδρύματος, Χρήστο Χλωπτσίδη, έχοντας μαζί μας φακέλους και σχέδια για να τον ενημερώσουμε αναλυτικά σχετικά με το Πολιτιστικό Κέντρο. Τελικά, όπως φοβόμουν, ο Δήμαρχος προσήλθε στις 11:30, μας είδε για ελάχιστο χρόνο, μας ζήτησε να αφήσουμε τα σχέδια και μας ενημέρωσε ότι έπρεπε να αποχωρήσει επειγόντως, καθώς ήταν μάρτυρας στο Ειρηνοδικείο. Και όλα αυτά, ενώ εγώ είχα μεταβεί στο ραντεβού από την Αθήνα, αποκλειστικά για αυτή τη συνάντηση».

 

Η σημασία της συνεργασίας με την τοπική αυτοδιοίκηση

Πόσο σημαντική είναι για ένα τέτοιο Ίδρυμα η συνεργασία με τους θεσμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης;

«Πιστεύω, είναι καθοριστική. Εξασφαλίζει θεσμική στήριξη, πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία και κοινωνική αποδοχή. Χωρίς αυτήν, ένα κοινωφελές ίδρυμα δυσκολεύεται να υλοποιήσει μεγάλα πολιτιστικά έργα και να λειτουργήσει ως μοχλός τοπικής ανάπτυξης. Έχουμε επιστήμονες στο ΔΣ αλλά και άλλους πρόθυμους να συνεργαστούν με το Ιερό Ίδρυμα και έχουν καταθέσει προτάσεις για τις παραπάνω δράσεις, αλλά δυστυχώς, η έμπρακτη στήριξη είναι περιορισμένη, έως ανύπαρκτη».

Γιατί θεωρείτε τόσο κρίσιμη αυτή τη συνεργασία στην πράξη;

«Κύριε Ροδάκογλου, επιτρέψτε μου να μακρηγορήσω λίγο, ώστε να γίνει απολύτως κατανοητό στους αναγνώστες σας .Τον Μάρτιο του 2017, όταν ανέλαβα πρόεδρος του Ιερού Ιδρύματος, διαπίστωσα ότι μόνο με τη στήριξη της Εκκλησίας το Ίδρυμα δεν μπορούσε να αναπτυχθεί και να ευδοκιμήσει. Δεν επρόκειτο για ενοριακό ναό ώστε να διαθέτει σταθερά έσοδα. Έπρεπε να γίνει ένα Πολιτιστικό Κέντρο. Ο σχεδιασμός προέβλεπε. Μια συνεδριακή αίθουσα τουλάχιστον 250 ατόμων, ένα μουσείο, και μια βιβλιοθήκη. Ως μέλος Διοικητικών Συμβουλίων ιατρικών εταιρειών και πολιτιστικών συλλόγων, είχα στο μυαλό μου τη δυνατότητα να φέρουμε επιστημονικά συνέδρια στην περιοχή, ενισχύοντας τόσο την εξωστρέφεια του Ιδρύματος όσο και την τοπική οικονομία».

Ποια θα ήταν τα ευρύτερα οφέλη για την περιοχή;

«Με τη βιβλιοθήκη και το μουσείο, το Ίδρυμα θα μπορούσε να ενταχθεί στον θρησκευτικό και ιστορικό τουρισμό της περιοχής από ταξιδιωτικούς πράκτορες, με όλα τα γνωστά αναπτυξιακά οφέλη. Αυτός ήταν ο πρωταρχικός μου στόχος από την πρώτη ημέρα της προεδρίας».

Πώς προχώρησε αυτός ο σχεδιασμός;

«Παρουσίασα τις σκέψεις αυτές στο Διοικητικό Συμβούλιο και διαπιστώσαμε ότι η δημιουργία Πολιτιστικών Κέντρων μπορούσε να χρηματοδοτηθεί μέσω προγραμμάτων LEADER. Απευθυνθήκαμε στην Αναπτυξιακή Πέλλας ΑΕ και ξεκινήσαμε τη σύνταξη των απαραίτητων μελετών. Προσχέδια των μελετών παρουσιάστηκαν σε προγραμματισμένη συνάντηση με τον τότε Δήμαρχο Πέλλας, Γρηγόρη Στάμκο. Του εξέθεσα αναλυτικά το όραμα και τα επιχειρήματά μας. Οι μελέτες κατατέθηκαν και το 2021 εγκρίθηκε από την Αναπτυξιακή Πέλλας χρηματοδότηση ύψους 600.000 ευρώ».

 

Εμπόδια στην πορεία

Ποιο εμπόδιο προέκυψε στη συνέχεια;

«Κατά τη διαδικασία έκδοσης άδειας από την Πολεοδομία, διαπιστώθηκε –προς έκπληξή μας– ότι στα 25 στρέμματα του Ιδρύματος δεν υπήρχαν όροι δόμησης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του 2005 δεν είχε προβλέψει την ανέγερση επιπλέον κτιρίων. Ξεκίνησε ένας πραγματικός αγώνας δρόμου για τροποποίηση του Ρυμοτομικού Σχεδίου, εν μέσω πανδημίας COVID, ώστε να μη χαθεί η χρηματοδότηση.
Σε πλήρη συνεργασία και σύμπνοια με τον κύριο Στάμκο, καταφέραμε μέσα σε δυόμισι χρόνια να ολοκληρωθεί η διαδικασία με Προεδρικό Διάταγμα, να εξασφαλιστούν όροι δόμησης και να εκδοθεί άδεια από την Πολεοδομία Γιαννιτσών. Χρειάστηκαν 39 αποφάσεις. Πρόκειται για ένα έργο που πιστώνεται αποκλειστικά στον πρώην Δήμαρχο Πέλλας».

Τι συνέπειες είχε η καθυστέρηση των προηγούμενων ετών;

«Η αδιαφορία του Διοικητικού Συμβουλίου του 2005 μας καθυστέρησε περίπου τρία χρόνια. Αποτέλεσμα ήταν να μας βρει η ενεργειακή κρίση και ο πόλεμος στην Ουκρανία, με τον προϋπολογισμό του έργου να εκτοξεύεται από 700.000 ευρώ σε 1.100.000 ευρώ. Στην προσπάθειά μας να εξασφαλίσουμε τα επιπλέον 400.000 ευρώ, δεν είχαμε συμπαραστάτες. Έτσι, το έργο απεντάχθηκε και τα χρήματα επιστράφηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλη αυτή την εμπειρία;

«Μακρηγόρησα μόνο και μόνο για να επισημάνω το εξής, όταν υπάρχει ουσιαστική συνεργασία με τους θεσμούς, μπορούν να γίνουν θαύματα».

Υπάρχουν τομείς όπου θα θέλατε μεγαλύτερη υποστήριξη και πιο στενή συνεργασία;

«Βεβαίως. Θα επιθυμούσαμε ουσιαστικότερη υποστήριξη στη νέα πρόταση που προετοιμάζουμε προς την Αναπτυξιακή Πέλλας ΑΕ, καθώς και στη χρηματοδότηση πολιτιστικών δράσεων, στην προβολή του έργου μας και στη διοικητική συνεργασία».

 

Ποια θα ήταν η εξέλιξη αν υπήρχε στήριξη από τη σημερινή δημοτική αρχή;

«Αν είχαμε τη στήριξη της νέας δημοτικής αρχής στο Δήμο Πέλλας, το Πολιτιστικό Κέντρο θα είχε προχωρήσει και δεν θα χάναμε τις 600.000 ευρώ που είχαν εγκριθεί από την Αναπτυξιακή Πέλλας μέσω του προγράμματος LEADER. Δυστυχώς, ο Δήμαρχος Στάθης Φουντουκίδης προτίμησε τα χρήματα να επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Υπήρξε στήριξη από άλλους θεσμικούς φορείς;

«Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι, όταν το Ίδρυμα απηύθυνε αίτημα προς Δημάρχους της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας να στηρίξουν, με υπόμνημα προς τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολο Τζιτζικώστα, τη δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου, 20 Δήμαρχοι ανταποκρίθηκαν θετικά και ο Δήμαρχος Πέλλας αδιαφόρησε».

Ποιος πήρε πρώτος αυτή την πρωτοβουλία;

«Πρώτος ανταποκρίθηκε και απέστειλε υπόμνημα ο Δήμαρχος Χαλκηδόνος, Σταύρος Αναγνωστόπουλος».

Τι συνέβη εν τέλει  με τον Δήμο Πέλλας;

«Παρά το γεγονός ότι το Ιερό Ίδρυμα ανήκει διοικητικά στον Δήμο Πέλλας, ο Δήμαρχος Στάθης Φουντουκίδης δεν ανταποκρίθηκε και δεν απέστειλε υπόμνημα.
Όπως μας δήλωσε, μάλιστα, στην μία και μοναδική ολιγόλεπτη συνάντηση που είχαμε, το ζήτημα δεν τον ενδιέφερε».

 

 Έχουν υπάρξει κοινές πρωτοβουλίες ή σκέψεις για μελλοντικές συνεργασίες με τον Δήμο;

«Στο παρελθόν επί δημαρχίας Γρηγόρη Στάμκου υπήρξαν πολλές κοινές πρωτοβουλίες, εκδηλώσεις και αποφάσεις στήριξης κυρίως, όπως τόνισα και παραπάνω. Π.χ συνδιοργανώσαμε την θεατρική παράσταση «Αντιγόνη» του Ευριπίδη στο Θέατρο των Γιαννιτσών προσκαλώντας την θεατρική ομάδα «ΑΙΧΜΗ» του Γιάννη Νικολαϊδη και της Φωτεινής Φιλοσόφου και αντί εισιτηρίου μαζέψαμε τρόφιμα και είδη ανάγκης για τους άπορους. Για το μέλλον, το Ίδρυμα παραμένει ανοιχτό σε συνεργασίες, ωστόσο απαιτείται ειλικρινής διάθεση διαλόγου και συνεργασίας από τη σημερινή δημοτική αρχή για να προχωρήσουν ουσιαστικά κοινά έργα».

Ίδρυμα και εξωστρέφεια

Θα μπορούσε το Ίδρυμα να αποτελέσει πόλο  τουρισμού για την περιοχή;

«Το Ίδρυμα μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντικό πόλο πολιτιστικού και θρησκευτικού τουρισμού, αντίστοιχο της Παναγίας Σουμελά για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Η ιστορική του σημασία, η ιερή εικόνα, οι εκδηλώσεις και το σχεδιαζόμενο Πολιτιστικό Κέντρο μπορούν να προσελκύσουν επισκέπτες πανελλαδικά».

 

Υπάρχει κάποιο έργο ή ιδέα που θα θέλατε να υλοποιηθεί τα επόμενα χρόνια;

«Κεντρικός μας στόχος είναι, μετά την απένταξη  του Πολιτιστικού Κέντρου  (Μουσείο, Βιβλιοθήκη και Αίθουσα Εκδηλώσεων) από το πρόγραμμα Leader, να μπούμε σε νέο πρόγραμμα για την δημιουργία μιας συνεδριακής Αίθουσας. Παράλληλα, επιδιώκεται η έκδοση βιβλίων, η ενίσχυση εκπαιδευτικών δράσεων και η καθιέρωση θεσμών που θα διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα και την πολιτιστική συνέχεια του Ιδρύματος.

Επιπλέον πιστεύω  και έχω εισηγηθεί στο ΔΣ, ότι για να έχει συνέχεια το Ίδρυμα πρέπει να αλλάξει το καταστατικό του. Οι δύο πυλώνες του Ιδρύματος  που μείνανε ήτανε τρείς, δεν ανταποκρίθηκαν μέχρι σήμερα στους σκοπούς για τους οποίους προτάθηκαν. Να γίνει πιο ευέλικτο 11 μελές και να πλαισιωθεί από τους εκάστοτε Δημάρχους  Πέλλας και Χαλκηδόνος, από ένα εκπρόσωπο των Πανεπιστημίων ΑΠΘ, ΔΠΘ και Θεσσαλίας μετά από διαβούλευση, από ένα εκπρόσωπο των Ομοσπονδιών και από επιφανείς ανατολικορωμυλιώτες που έχουν σημαντική προσφορά στο ίδρυμα με πρόταση του απερχόμενου Προέδρου».

 

Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους κατοίκους της Πέλλας και στους νέους ανθρώπους;

«Toυς καλούμε  και ιδιαίτερα τη νεολαία να αγκαλιάσουν το Ίδρυμα ως κομμάτι της ιστορίας και του μέλλοντος τους. Η γνώση του παρελθόντος, η πίστη, ο πολιτισμός και η συλλογική δράση αποτελούν θεμέλια για μια κοινωνία με ταυτότητα και προοπτική. Ευελπιστούμε, εφόσον το θελήσουμε όλοι, να μετατραπεί σε έναν φωτεινό φάρο ελπίδας, συνένωσης και προόδου για τους απανταχού Θρακιώτες».

 

 

Υστερόγραφο

«Αγαπητέ κύριε Ροδάκογλου ως όρο απαράβατο σας ζητώ το υστερόγραφο να το δημοσιεύσετε.  Σας παρακολουθώ ακόμη και όταν βρίσκομαι στην Αθήνα και είμαι θαυμαστής του λόγου που διατυπώνετε. Θα ήθελα πρωτίστως να σας συγχαρώ για την θεματολογία που διαπραγματεύεστε, ως έγκριτος δημοσιογράφος, επισημαίνοντας γεγονότα προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών. Δευτερευόντως να σας ευχαριστήσω για την συνέντευξη αυτή προκειμένου να ενημερωθεί το κοινό για την πορεία του Ιερού Ιδρύματος «Αγία Τριάδα».

Bιογραφικό

Ο Απόστολος Ζαφειρόπουλος γεννήθηκε στο Βόλο, όπου τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Γιός του Λεωνίδα με καταγωγή από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας και της Αλεξάνδρας από την Νέα Αγχίαλο Μαγνησίας.

Είναι πτυχιούχος της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών  και τελειόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ενεργός οδοντίατρος από το 1975 στο ιδιωτικό του ιατρείου επί 45 χρόνια και αργότερα ως Επιστημονικός Υπεύθυνος του Οδοντιατρικού  Κέντρου Μαρίας Ζαφειροπούλου και συνεργάτες.

Υπήρξε μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών, με συμμετοχή σε πλήθος επιστημονικών συνεδρίων ως μέλος οργανωτικής επιτροπής, εισηγητής και πρόεδρος επιστημονικών συνεδριών. Είναι επίσης μέλος πολλών  πολιτιστικών και κοινωνικών - ανθρωπιστικών  Συλλόγων.

Για την μεγάλη προσφορά της Στοματολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, βραβεύθηκε 1997 από την Ακαδημία Αθηνών. Διετέλεσε ταμίας και Αντιπρόεδρος της επί 17 χρόνια, συμβάλλοντας με προτάσεις του  στο επιτυχημένο έργο της.  Μετά από 17 χρόνια αποσύρθηκε από την Διοίκηση, και παρέμεινε ενεργό μέλος της, προκειμένου να εκλεγούν νεότεροι συνάδελφοι.

Αντιπρόεδρος επί σειρά ετών της Ομοσπονδίας Θεσσαλικών Σωματείων Αττικής «Η ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ», θέση που κατέχει και σήμερα επανεκλεγείς.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, για περισσότερα από 10 χρόνια της Ένωσης Ανατολικής Ρωμυλίας επί προεδρίας Μιχαήλ Αρώνη.

Πρόεδρος του ιστορικού Συλλόγου των Αγχιαλιτών της Αθήνας «Η ΑΓΧΙΑΛΟΣ» που ιδρύθηκε το έτος 1966, από το 2003  μέχρι σήμερα.

Είναι ο Εκδότης και Διευθυντής της της  εφημερίδας «Νέα Αγχίαλος»,  δημοσιογραφικό όργανο του Συλλόγου που έκλεισε 32 χρόνια επιτυχημένης εκδοτικής πορείας.

Η εφημερίδα «Μαγνησία» το 2021 στο επετειακό της τεύχος, με τίτλο ΠΡΟΣΩΠΑ για τα 15 χρόνια  εκδοτικής πορείας της, τον συμπεριέλαβε στις 30 προσωπικότητες της Μαγνησίας που ξεχώρισαν.