Ποιος χάνει και ποιος κερδίζει πολιτικό χρόνο στην Πέλλα

Η σιωπή που κοστίζει, σενάρια, ζυμώσεις και μετακινήσεις

του Γιώργου Ροδάκογλου

Βρισκόμαστε στα μισά της πενταετίας στην τοπική αυτοδιοίκηση και το πολιτικό σκηνικό στο  Δήμο Πέλλας αρχίζει να αποκτά ένα ενδιαφέρον όχι όμως με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς.  Ενώ η διοίκηση κινείται ήδη μεθοδικά, επενδύοντας σε πρόσωπα και δίκτυα κυρίως στην περιφέρεια του δήμου, οι υπόλοιπες παρατάξεις δείχνουν να παραμένουν σε στάση αναμονής, δημιουργώντας μια εικόνα ανισορροπίας που δεν περνά απαρατήρητη από τους πολίτες.

Το ρεπορτάζ καταγράφει τις πρώτες σοβαρές ενδείξεις ανακατατάξεων, τις σιωπηρές μετακινήσεις στελεχών, αλλά και τα σενάρια που διαμορφώνονται γύρω από νέα και παλαιά πρόσωπα που ενδέχεται να πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη εκλογική μάχη.

Hμέρες Πάσχα 2026 και το σκηνικό έχει ως εξής. Η κινητικότητα που καταγράφεται από την πλευρά του Στάθη Φουντουκίδη είναι διακριτή καθώς φαίνεται πως έχει επιλέξει μια πιο επιθετική και οργανωμένη στρατηγική, επενδύοντας από τώρα στη στελέχωση ενός ισχυρού συνδυασμού, με ιδιαίτερη έμφαση και στα χωριά. Αυτή η προσέγγιση, ανεξάρτητα από το πως την κρίνει κανείς πολιτικά, δείχνει εγρήγορση και διάθεση ελέγχου των εξελίξεων.

Την ίδια στιγμή, στις υπόλοιπες παρατάξεις παρατηρείται μια πιο συγκρατημένη στάση, σχεδόν αναμονής. Η πλευρά του Γρηγόρη Στάμκου και εκείνη του Στάθη Καστερίδη δεν έχουν ακόμη παρουσιάσει αντίστοιχη κινητικότητα, κάτι που δημιουργεί την εντύπωση καθυστέρησης, ίσως και υποτίμησης των νέων υποψηφιοτήτων που ενδέχεται να προκύψουν. Kαι οι δυο δείχνουν να αγνοούν τα νέα πολιτικά μοντέλα και παραμένουν λες και είναι αγκυλωμένοι στο παρελθόν χωρίς να δίνουν το δακτυλίδι σε νέα πρόσωπα να τους διαδεχτούν. Σε πολιτικό επίπεδο, τέτοιες καθυστερήσεις συχνά κοστίζουν, ειδικά όταν ο αντίπαλος χτίζει ήδη δίκτυο και επαφές.

Το περίεργο όμως είναι ότι κανένας από τους δύο δεν αντιπολιτεύεται τη διοίκηση και αυτό γίνεται αντιληπτό από τους πολίτες που παρακολουθούν τα δημοτικά συμβούλια. Είναι εντυπωσιακό δε το γεγονός πως κανένας δεν ανέδειξε έως τώρα ένα δικό του πρωτογενές θέμα απέναντι στη διοίκηση, μέσα από τα εκατοντάδες προβλήματα που υπάρχουν στο Δήμο Πέλλας. Θα έλεγε μάλιστα κάποιος, ότι μάλλον όλοι, περισσότερο συμφωνούν με το δήμαρχο, παρά διαφωνούν.

Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ήδη ακούγονται μετακινήσεις τοπικών παραγόντων, ακόμη και κοινοταρχών, προς το στρατόπεδο της διοίκησης, χωρίς όμως να έχουν γίνει επίσημες ανακοινώσεις. Αυτό δείχνει πως οι διεργασίες είναι πιο προχωρημένες απ’ όσο φαίνεται προς τα έξω, και πιθανόν να υπάρξουν αιφνιδιασμοί όταν ανοίξουν τα χαρτιά.

Το ενδιαφέρον όμως εστιάζεται στους εν δυνάμει πρωταγωνιστές της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Η περίπτωση του Γιάννη Ανδρίτσου φαίνεται προς το παρόν ότι παραμένει μέσα στην εξίσωση του Δήμου, παρά τις συζητήσεις που έχουν γίνει σε κλειστούς κύκλους για ανώτερο πολιτικό πεδίο δράσης. Ωστόσο οι γνώσεις και η τεχνοκρατική του εμπειρία είναι για πολύ υψηλά στάνταρ διοίκησης κάτι που είναι ξεκάθαρο και από το επίπεδο σπουδών του και από την έως τώρα πορεία του. Ακόμη, το στοιχείο που διακρίνει τον Ανδρίτσο είναι η βαρύτητα του λόγου του, που σε πολιτικό επίπεδο, πολλές φορές θεωρείται μειονέκτημα αλλά ωστόσο από πλευράς ηθικής είναι το ιδανικό για το καλό των πολιτών.

Αντίστοιχα στο πεδίο στόχευσης του Στάθη Φουντουκίδη φαίνεται πλέον να κινούνται κυρίως στελέχη από την παράταξη του Στάθη Καστερίδη, γεγονός που ενισχύει την εικόνα μιας σταδιακής και μελετημένης μετατόπισης δυνάμεων. Μετά την ανεξαρτητοποίηση του Πρόεδρου Αθύρων Γιώργο Αλεξιάδη  και την ανεξαρτητοποίηση του Θεοδόση Ουραηλίδη  ακούγεται έντονα και το όνομα του δημοτικού συμβούλου Στέφανου Κασίδη από το Δυτικό. Και στις τρεις περιπτώσεις οι ίδιοι διαψεύδουν την μετακίνηση τους, ωστόσο θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως έχουν αλλάξει ήδη στρατόπεδο απλά οι ανακοινώσεις τους αναμένεται να γίνουν στον κατάλληλο χρόνο. Με αυτό το τρόπο επιχειρούν να αποφύγουν μια πιθανή ρήξη με τους ψηφοφόρους τους και επενδύουν σε μια ομαλή μετάβαση έχοντας ως κυρίαρχη  δικαιολογία μελλοντικά τη διαφωνία τους με τις εξελίξεις που ενδεχομένως να ακολουθήσουν στις παρατάξεις.

Στο εσωτερικό της παράταξης του Γρηγόρη Στάμκου, φαίνεται να διαμορφώνεται αμυδρά ένα σενάριο διαδοχής με το Θανάση Επιτροπάκη, καθώς ο Στάμκος δεν αποκλείεται, να κατέβει ως υποψήφιος σε περιφερειακό επίπεδο μετά και το πρόσφατο πολιτικό φλερτ από τον υποψήφιο Θόδωρο Καράογλου για τη θέση του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας.

Παράλληλα για τον Επιτροπάκη ήδη κυκλοφορεί το αφήγημα περί στήριξης από εκκλησιαστικούς κύκλους, μάλιστα δημιουργείται ένα κλίμα «ευλογίας» από μοναχούς του Αγίου Όρους με την βεβαιότητα ότι θα εκλεγεί. Τέτοιου είδους όμως επιχειρήματα δεν είναι πάντα καθοριστικά στην κάλπη, καθώς οι προσωπικές επιδόσεις και οι σταυροί προτίμησης είναι αυτά που παραμένουν ως βασικό κριτήριο.

Στο κάδρο μπαίνει και ένα άλλο πρόσωπο, που ανήκει στην πλευρά Στάμκου και αυτό είναι, ο Απόστολος Φάκας, που φέρεται να αναζητά τον τρόπο εισόδου στην εκλογική μάχη με θέση ηγεσίας. Το εκλογικό αποτέλεσμα στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές έδειξε πως ήταν μια υπολογίσιμη πολιτική δύναμη υπό συγκεκριμένες όμως συνθήκες.

Την ίδια στιγμή, δεν περνά απαρατήρητη η έντονη φημολογία γύρω από το ενδεχόμενο καθόδου μιας γυναίκας, της δικηγόρου Αναστασίας Δαρδανελιώτη, μια υποψηφιότητα που, εφόσον επιβεβαιωθεί, μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες. Είναι μάχιμη δικηγόρος και πολιτικά αξιοπρεπής. Πρόκειται ωστόσο για ένα πρόσωπο που δεν συνηθίζει να «μετακινείται» εύκολα, ούτε να αποστασιοποιείται από την παράταξη και τους ανθρώπους που τη στήριξαν, στοιχείο που δίνει ένα διαφορετικό βάρος στα σενάρια. Παρά ταύτα το γεγονός ότι το όνομά της συζητείται ήδη σε πολιτικούς κύκλους εκτός νομού, δείχνει πως δεν πρόκειται για μια απλή τοπική υποψηφιότητα, αλλά για μια κίνηση με πιθανές ευρύτερες προεκτάσεις.

Όσο λοιπόν το τοπίο παραμένει στη σιωπή, τόσο η παράταξη Φουντουκίδη κερδίζει πολιτικό έδαφος. Ουσιαστικά, οι στάσεις Καστερίδη και Στάμκου κρατούν σε μια μορφή «ομηρίας» τα ίδια τα στελέχη των παρατάξεων τους, και αυτό το κλίμα λειτουργεί υπέρ της διοίκησης και όχι υπέρ των ομάδων τους. Όσο δηλαδή δεν λαμβάνονται ξεκάθαρες αποφάσεις, τόσο το κλίμα αβεβαιότητας εντείνεται και οι απώλειες που θα έχουν, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα αυξηθούν και θα προκαλέσουν συνθήκες με δυσκολίες υπέρ των νέων προσώπων.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι σε αυτές τις απώλειες στηρίζεται το περιβάλλον δημάρχου και τις οποίες μεθοδευμένα θα επικοινωνήσει στο κοινό επιχειρώντας να δημιουργήσει μια εικόνα αποσύνθεσης των αντιπάλων του, εμφανίζοντας τη δική του πλευρά ως μια σταθερή και δοκιμασμένη πορεία για μια δεύτερη πενταετία.

Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται τώρα, στο Δήμο Πέλλας και παρά τις όποιες αδυναμίες, της διοίκησης, σε συνδυασμό με την έλλειψη ουσιαστικής και οργανωμένης αντιπολίτευσης, της προσδίδει ένα σαφές πλεονέκτημα αντανακλαστικών παρόλο που τα στελέχη της δεν μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στα καθήκοντά τους, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Σε τέτοιες συνθήκες όμως, το πολιτικό παιχνίδι δεν κρίνεται μόνο από την αποτίμηση του έργου, αλλά και από το ποιος είναι έτοιμος την κατάλληλη στιγμή. Και αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον σε επίπεδο προετοιμασίας, φαίνεται πως υπάρχει μια πλευρά, που έχει ήδη ξεκινήσει να τρέχει.

(Σκιτσογραφία Ερρίκος -Δημήτρης Τοπαζίδης)